Dom i wnętrze

Moje pierwsze zlecenia w firmie architektonicznej nie były łatwe. Otóż kiedy już je opracowywałam ciągle coś nie pasowało. A to linia była nie odpowiednia, a to roślinka nie w tym obszarze co trzeba i tak na okrągło. Wydawało mi się to znacznie bardziej łatwe, ale gdy patrzyłam na to z boku. Ciężko było mi się przyzwyczaić, że ciągle ktoś mnie krytykuje i próbuje pouczać. Wszakże ja to wszystko dokładnie wiedziałam. Nie wiem, może to ten stres, który towarzyszył mi co dnia, może lekkie poczucie znużenia, bo wiele projektów należało było wykonywać po nocach – nie wiem, lecz jedno jest oczywiste – nie spodziewałam się, że pierwsze kroki mogą być aż tak ciężkie…

Któregoś dnia otrzymałam zamówienia na projekty budowlane. I od tej chwili wiedziałam, że będą one moim powołaniem. Nic nie szło mi do tej chwili tak gładko jak owe projekty budowlane. Wiedziałam dosłownie wszystkie detale o nich. Jakich narzędzi użyć, jakdokonać zbliżenia, jak wykonać super perspektywę, co ze sobą powiązać.Po prostu nigdy nie bawiłam się tak super przy swojej pracy. Nareszcie odnalazłam coś co dało mi wiele satysfakcji z pracy, którą robię. Kierownictwo było ze mnie bardzo zadowolone, projekty domów były wykonane zawsze na czas i z niespotykaną starannością. Nie są to moje słowa a właśnie ich. Mogłam być z siebie mocno dumna. W sumie uświadomiłam tym wszystkim, którzy mnie ganili na co mnie naprawdę stać. I nie tylko oni byli tym zaskoczeni, ja sama nie mogłam uwierzyć, że wszystko poszło mi tak pozytywnie. Mam cichą nadzieję na nagrodę za to wszystko co robię dla firmy. Tylko ciągle się zastanawiam: czemu nie mogło być tak od samego początku?